Hoe verfrissend zou het zijn als je Curriculum Vitae, je levensloop, echt zou beschrijven wat je hebt meegemaakt. Welke fouten je hebt gemaakt, welke baantjes je beter niet had kunnen aannemen. Welke “red flash” momenten je hebt meegemaakt. Waarom alleen de successen in je CV opnemen? Ik ben ook geïnteresseerd in mislukkingen. Pogingen die je hebt gedaan, maar die niet goed uitpakten.

In de loop der jaren heb ik honderden CV’s gezien. Allemaal hadden ze dezelfde indeling. Persoonlijke info, opleidingen, werkervaring en competenties. Eigenlijk heel erg saai voor een beschrijving van iemands levensloop. Wat mij altijd opvalt is dat het alleen successen beschrijft. Ieder CV vertelt het verhaal van de overwinning. Wat je allemaal goed gedaan hebt. En ik ken niemand die alleen maar dingen goed gedaan heeft. Zelfs ik niet.

Van alle kennis die ik op school heb opgedaan, herinner ik met het best de mislukkingen. Van fouten leer je nou eenmaal meer dan van de dingen die je goed doet. Je bent meer gemotiveerd om geen fouten te maken, dan om dingen goed te doen.

Het komt veel voor dat mensen dingen goed doen, zonder dat ze weten waarom of hoe. Ze doen die dingen zo. Het komt weinig voor dat mensen dingen fout doen, zonder dat ze dat weten of te horen krijgen.

Wat ik dan belangrijk vind, is hoe je bent omgegaan met dat falen. Laat je je hoofd hangen en moet iemand anders het oplossen? Of zet je je schouders eronder en lost het door jou gecreëerde probleem op? Dat geeft een echt inkijkje in jouw manier van werken, in jouw persoonlijkheid.

Ik stel voor dat we allemaal een nieuw onderdeel aan ons CV toevoegen. Mislukkingen. Wat heb je gedaan dat het melden waard is, dat niet is verlopen zoals je dat van te voren had bedacht. En wat heb je eraan gedaan.

Tijdens interviews met sollicitanten is dit een onderwerp dat ik graag aansnijdt. Meestal is de reactie wat weifelend. Men is op zijn (meestal geen haar) hoede. Alsof je naar een donker geheim vraagt. Hoezo wil je weten wat mijn grootste misser is?

Zou het komen omdat we een sollicitatiegesprek zien als een verkoopgesprek? Je zit jezelf te verkopen. En een auto wordt ook niet aan de man gebracht door te vertellen wat hij niet kan. Misschien moeten we stoppen met verkopen tijdens een sollicitatie.

Een sollicitatiegesprek is een gesprek tussen gelijkwaardige gesprekspartners. Als werkgever ben ik gebaat bij een nieuwe medewerker die iets toevoegt aan mijn bedrijf. Als medewerker ben jij gebaat bij een afwisselende werkomgeving waar je samenwerkt met mensen waar je mee kunt opschieten. Als ik je in dienst neem, is dat geen liefdadigheid. Als jij het aanbod aanneemt is dat geen liefdadigheid. We helpen elkaar.

Hoe vaak vraagt een sollicitant wat wij fout hebben gedaan? Nooit. Is in meer dan twintig jaar ondernemen nog nooit gebeurd. Ik kan het mij tenminste niet herinneren. Hoewel wij ernaar streven om alles goed te doen, lukt dat niet altijd. Wij zijn net mensen. En mensen maken fouten.

Hoe je die fouten oplost, dat is waar kwaliteit echt om draait. En daar zijn we top of the bill. Daarmee kunnen wij ons onderscheiden. Daarom kunnen we ook garanties geven. Als het ons niet lukt om het beloofde te leveren, dan laten we je niet voor niks betalen. We wijzen niet met vingers. We steken de hand in eigen boezem.

En zo is het ook met medewerkers. Ik ga uit van goede bedoelingen. Niemand maakt bewust fouten. Je probeert het zo goed mogelijk te doen, en als dat niet lukt, dan probeer je het opnieuw. Maar deze keer beter.

Beschrijf wat je mislukkingen geweest zijn en hoe je ze te boven bent gekomen en je CV heeft gegarandeerd mijn aandacht.

Over Roland Roland

Roland doet al heel lang iets met computers (volgens zijn moeder). Hij houdt van techniek, maar vooral van mensen. Het overwinnen van problemen vindt hij heerlijk, dus daarom is hij ondernemer, echtgenoot, vader en sportief (in willekeurige volgorde).

Vragen of opmerkingen zijn welkom. Bel of mail Roland.